naïef

Ik ben altijd een naïef persoon geweest. Vooral bij mensen die ik net leer kennen. Ik zie het liefst het goede in de wereld, het mooie. Een blad dat van een boom valt heeft prachtige kleuren. Sneeuw? Ja, doe maar een metertje! En een “leuk je te leren kennen” is altijd oprecht gemeend.

Maar eergisteren verloor ik daar wat van.

De Amerikaanse verkiezingen hielden me in zijn greep. Trump ken ik uiteraard niet persoonlijk, maar hij stond gelijk bij mijn lijstje “mensen die ik niet aardig vind”. Vanaf het eerste moment. En hij klom alleen maar hoger in mijn afgunst toen hij over de muur begon, neerkeek op vrouwen, donkere mensen, Islamitische mensen, en alle andere mensen die geen witte huidskleur hebben.

Na de “lockerroom” uitspraak viel ik bijna van mijn stoel. Dames en heren, de man die openlijk toegeeft én opschept over dat hij aan vrouwen zit, is de nieuwe president van Amerika geworden. De man die neerkijkt op iedereen. Mijn hart huilt voor Amerika en de rest van de wereld. Maar het is niet alleen Trump die me zo verdrietig maakt.

Het zijn de mensen die hem gekozen hebben. Deze mensen hebben allemaal gehoord wat hij heeft gezegd. Op CNN zag ik bij zijn toespraak vrouwen, kinderen, donkere mensen… Allemaal supporters. En dan denk ik, hoe dan? Hebben ze niet gehoord wat deze man over hen heeft gezegd? Zijn deze vrouwen en donkere mensen het écht eens met de uitspraken die hij heeft gedaan?

Een president heeft een voorbeeldfunctie.

Willen deze voorstanders hun zonen op laten groeien met het idee dat het betasten van vrouwen oké is? Dat iedereen met een andere huidskleur een vijand is? Dat verdeeldheid en haat de oplossing is? Ik kan er niet bij.

En wat nu? In Amerika staat het vast dat Trump plaats gaat nemen in het Witte Huis. Maar wie gaat er volgend jaar plaatsnemen in ons eigen torenkamertje? Zet de trend van haat en destructie uit Amerika zich door hier in Nederland, en wordt Geert Wilders president? Laten we hopen van niet. Bij de verkiezing van Trump hadden we geen stem, maar hier wel!

Overal om me heen hoor ik ontzag, verbazing en verbijstering over de verkiezing van Trump. Laten we er met zijn allen voor zorgen dat we, hier in Nederland, allemaal een beetje naïef kunnen zijn. In positieve zin. Sluit elkaar in je hart, en niet erbuiten. Of diegene nou wit, zwart, of paars met een groen randje is. De oplossing ligt in vereniging, niet in verdeeldheid.naïef