gat

Ik heb een gat in mijn hand. Zowel figuurlijk als letterlijk, haha! Vandaag vertel ik je iets meer over het gat, hoe het ontstond en mijn litteken.

Zwakke plek

Ik was 16 en had net mijn eerste echte bijbaantje in een ijssalon in Leeuwarden. Het was retepopulair en de rijen stonden vaak tot aan buiten. Ik ga verder niet in op de verschrikkelijke arbeidsvoorwaarden, want het is al zo’n 8 jaar geleden.

Ik stond daar in mijn uniformpje ijsjes te scheppen voor verliefde tieners, hyperactieve kinderen en vrouwen die stiekem een ijsje kwamen halen terwijl ze op dieet waren. Want stiekeme calorieën tellen niet. Ergens ging het fout. Ik ben linkshandig en stond al minstens twee uur ijsjes te scheppen. Ik voelde ineens een hele scherpe pijn in mijn linkerpols. Het was zo erg dat ik niet verder kon, en met mijn rechterhand ijsjes ging scheppen. De ijsjes zagen er misschien minder mooi uit, maar het was een tijdelijke oplossing.

Na mijn dienst liep ik naar huis, de scherpe pijn was inmiddels weg en ik genoot intens van mijn welverdiende ijsje. Maar na een paar weken begon de ellende…

Ganglion

Ik kreeg een enorme bult op mijn pols. Zo erg, dat dit mijn polsbewegingen beperkte. Het deed pijn en ik gebruikte mijn linkerhand zo weinig mogelijk. Ik ging ermee naar de dokter, en die wist gelijk wat het was. Een ganglion. Een ganglion is een gewrichtskapsel dat naar boven gedrukt wordt door op elkaar schurende botjes. De dokter besloot dit ter plekke leeg te zuigen met een spuit. Terwijl ze lekker aan het poeren was, kwam ze ineens tegen mijn bot aan. Hier schrok ik zo van dat ik mijn hand terug trok, haha! Het deed pijn, maar ze zette gelukkig niet door.

Na een tijdje kwam het terug, en moest ik eraan geopereerd worden. Zo gezegd, zo gedaan. Of nouja, ik stond doodsangsten uit en mijn mammie moest mee de operatiekamer in. De operatie ging goed.

Operatiecomplicaties

Natuurlijk kwam het weer terug, en moest ik wéér geopereerd worden. Daarna kwam het weer terug, en de chirurg besloot een kijkoperatie te doen in mijn pols. De uitslag? Een gescheurd TFCC. De TFCC is een peescomplex in de pols. Deze houdt de pink, ellepijp en spaakbeen bij elkaar. Mijn TFCC was van de ellepijp gescheurd. Als je je vinger tussen je pink en je ellepijp legt, kan je deze pees voelen. De pees werd met een pin weer vastgezet aan mijn pols.

Klaar? Nee hoor!

Ik werd nog eens geopereerd aan mijn rechterpols om ontstekingsweefsel weg te laten halen, dat ontstond door het overbelasten van mijn hand. Ook is de pees nog eens uitgescheurd van de pin. Er werd een vloeistof ingespoten, maar dit liep net zo hard mijn wond weer uit. Omdat de vloeistof er een tijdje over deed, kon ik een paar dagen onder mijn huid kijken. Als ik dan mijn huid een beetje bewoog, kon ik de pin zien zitten… Brrr!

gat

Naast al deze complicaties is er ook nog eens een zenuw doorgesneden in mijn hand. Dit is gebeurd tijdens de kijkoperatie. Deze pees is helemaal ingekapseld, en in mijn linker wijsvinger voel ik helemaal geen pijn meer. Alleen als ik het ingekapselde stukje stoot, ga ik door de grond haha! Je kan het ingekapselde stukje op beide foto’s zien, aan de rechterkant van mijn hand is te zien dat het niet helemaal mooi recht loopt.

Rare reacties

Ik krijg vaak rare reacties op het gat in mijn hand. Zo zijn er mensen die soms random naast me komen zitten, dan ineens mijn hand beetpakken en hem heel dicht naar hun ogen brengt. Er zijn zelfs een paar mensen geweest, die zomaar hun vinger erin staken! Ik maak geen grap, echt zo bizar dat mensen dat doen haha! Mensen die ik gewoon helemaal niet ken.

Het gat in mijn hand hoort bij mij. Het is een geschiedenis. Het gaat nu goed en mijn pees blijft lekker op zijn plekje. Heb jij ook zo’n bizar litteken waar mensen maar naar blijven kijken?